JODŁA

Mistyk Jej uroda jest typu surowego, chłodnego, a elegancja zawsze oryginalna. Wyróżnia się w towarzystwie godnością, rezerwą, kulturą. Lubi biżuterię (jeśli kobieta), ładne meble, w ogóle kocha piękno w każdej postaci, żyje długo, chociaż bywa, że wlecze się za nią jakaś choroba chroniczna. Wcale niełatwa do życia jest nasza jodła. Kapryśna, uparta, toteż często zostaje sama w wielkim tłumie. Ma skłonności do egoizmu (choć nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę) co nie znaczy na przykład, że dla rodziny najbliższej jest niedobra. Przeciwnie! Krąg rodzinny — to ona sama i dla nich gotowa do daleko idących po- więceń. Małomówna, skromnych wymagań, dla obcych nawet szorstka. Ogromnie ambitna, u- zdolniona i nadzwyczajnej pracowitości. W miłości jest stroną niezadowoloną. Chce dużo, a mniej daje sama. Jeśli trafi na swój typ zakochuje się namiętnie i wiernie. Wyjątkowa inteligencja daje jej dużo możliwości do kształcenia. Ale bywa, że zawód, który zdobywa nie ma nic wspólnego z jej dyplomem. Często ma wrogów, ale i wielu szczerych przyjaciół. Bo można na nią liczyć w potrzebie. To niezawodny człowiek.

Jabłoń

Bardzo dba o formę — aż do obsesji. Dieta, sport, byle zachować sylwetkę i piękność do późnej starości. Materialista. Chce być bogatym i szczęśliwym. To twarde drzewo i nieustępliwe. JABŁOŃ — miłość Niezbyt mocnej budowy jest to drzewo, ale jakże wdzięcznego wyglądu! Posiada wiele sexapilu, osobistego i delikatności. To też do późnego wieku cieszyć się będzie powodzeniem u płci odmiennej. Przez całe życie uczuciowa, zakochana (szczęśliwie i nie), gotowa do flirtów i przygód. Jeśli znajdzie zadowolenie w małżeństwie, rezygnuje z odskoków, ale tylko… na tak zwany rozum, bowiem chce kochać i chce być kochaną. Mimo tej romansowej natury jest w zasadzie wiernym i bardzo czułym partnerem. Zupełnie brak jej wyrachowania. Odda ostatnią koszulę, podzieli się o- statnim groszem. Toteż bywa, że czasem jej życzliwość bywa nadużywana. Jabłoń nie myśli jutrze. Żyje dniem dzisiejszym. Często jest roztargniona. A w ogóle jest trochę takim niefrasobliwym filozofem z pewną dozą fantazji. Ma zdolności naukowe jeśli warunki pomyślnie się jej ułożą zachodzi wysoko i osiąga tytuły i zaszczyty. Życie ma ruchliwe, ciekawe, nigdy spokojne i nudne.

Buk

Usposobienie pogodne, charakter spokojny, duże poczucie sprawiedliwości. Trochę psycholog. Stara się zrozumieć i wczuć w sytuację swoich bliskich. W miłości pozbawiona raczej uczucia zazdrości, a w każdym razie nigdy jej nie okazuje. Toleruje wolność swego partnera, nawet jeśli ma to jej sprawić ból. To nie jest ani słabość, ani rezygnacja. Ot — po prostu życiowa filozofia. Inteligentna, zdolna do refleksji. Lubi książki, chętnie otacza się mądrymi ludźmi. Wnosi w dom szczęście i spokój. BUK — wynalazca Piękny i szlachetny. Dba bardzo o swą powierzchowność, nawet trochę do przesady. Dużo dobrego gustu, tak w ubiorze jak i w urządzaniu swego lokum, jeśli tylko środki mu na to pozwalają. Robi śmiałe projekty w życiu — co ważniejsze — zawsze je realizuje. Organizuje wspaniale swoje życie. Chociaż praktyczny i życiowy, zawsze zdolny jest do uczuć szlachetnych. Znakomicie gospodarzy budżetem domowym. Oszczędny, acz nie skąpy i nie marnotrawny. Nadaje się na kierownicze stanowiska. Jest człowiekiem rozważającym za i przeciw i nie ryzykuje nigdy. W miłości buk nie wyróżnia się fantazją. Jego postawa jest pełna rozsądku i w tej dziedzinie. Jest doskonałym współmałżonkiem. Chce mieć urządzony wygodnie dom, dzieci, telewizję i o ile możności — auto. Wakacje — tylko rodzinne. W późniejszym wieku przeżywa jeden lub dwa niegroźne flirty — przygody.

Oto drzewo piękne i delikatne

Żywe, efektowne i eleganckie. Jest osobnikiem łubianym i poszukiwanym, w towarzystwie. Sympatyczna, miła brzoza nigdy nie sprawia otoczeniu kłopotu. Nie zrujnuje też waszego budżetu wymaga tak niewiele! Nie lubi obfitych posiłków, pije umiarkowanie, nie zaśmiewa się w głos. Nie znosi w ogóle wulgarności w  jakiejkolwiek dziedzinie. Jest zupełnie pozbawiona snobizmu. Kocha życie na łonie natury, ale w ogóle dostosowuje się łatwo do innych sytuacji, byle jej dano pracować w spokoju. Niech was nie zmyli jej po~ wierzchowność delikatna — ona potrafi być tytanem pracy. Nie przeżywa miłości namiętnie. Jej uczucie jest stałe i wierne. Zawsze uczyni wszystko, by partner był z nią szczęśliwy. Nie żałuje nigdy swego wyboru, chyba że wyjątkowo źle trafi. Posiada dużą inteligencję, połączoną z wyobraźnią. Toteż jeśli okoliczności ułożą się jej pomyślnie będzie zawsze pracować twórczo. Inteligencja, fantazja, pracowitość powinna jej otworzyć wszystkie drzwi. Brzoza nie posiada zbyt wielkich ambicji, wystarcza jej dom, twórczość i dobra biblioteka. Wokół niej zawsze wyczuwa się atmosferę spokoju, zadowolenia i zwykłego ludzkiego szczęścia. OLIWKA — mędrzec Mimo że powierzchowności przeciętnej, oliwka nie jest pozbawiona wdzięku, kocha słońce ; w cieple uczuć rozkwita pięknie. Z chorób —prześladuje ją całe życie najczęściej reumatyzm. Jest osobnikiem pełnym rozsądku i unika wszelkich agresywnych i gwałtownych scen. Pełna dyskrecji, nie interweniuje w życie swego otoczenia. Jej tolerancja i delikatność nie mają nic wspólnego z obojętnością. Przeżywa głęboko sprawy swych bliźnich.

Dąb jest piękny i żywotny

Jego uroda nie ma charakteru kruchego. Nawet kobieta — dąb nie potrzebuje ochrony i często ona sama jest partnerem silniejszym pod względem fizycznym i moralnym. Solidność, godność — to cechy tego osobnika. Zdrowie — znakomite, na szczęście, bo czło- wiek-dąb nie znosi chorób, lekarzy, lekarstw, kwękania. A widok krwi denerwuje go. Oprócz siły, głównym przymiotem dębu jest odwaga. Ale jego od-
Trzecia kategoria: Inteligencja połączona i. wyobraźnią, zdolności do syntezy, intuicja, fantazja: brzoza, grab, jesion, leszczyna, topola, wierzba, jarzębina. waga połączona jest zawsze ze świadomością niebezpieczeństwa; ma źródło raczej w dumie niż w zuchwałości. W każdym razie dąb w każdej okazji zachowa się bohatersko. Siła jego charakteru, który nie ma w sobie nic z giętkości, naraża go często na przykrości i kosztuje drogo. Bardzo liberalny, szanuje wolność i poglądy innych ludzi. Nieżależ- ny, nie znosi żadnego nacisku. Przyjacielski, gościnny. W miłości pada ofiarą miłości od pierwszego wejrzenia, ale… za każdym razem wierzy, że spotyka uczucie na całe życie. Z wiekiem traktuje małżeństwo na tzw. rozsądek. Jego solidność nie znosi zmian. Jest raczej konserwatystą. W stosunkach z drugimi — egocentryczny. Biada wam, gdy będzie waszym partnerem na przyjęciu… Inteligencja dębu jest konkretna. On stoi mocno na ziemi. .W pracy jest człowie- Inteligencja, zdolności organizacyjne i zmysł obserwacji, realizm: kasztan, dąb, figa, buk, orzech, wiąz, lipa.

Grolla WIADOMOŚĆ O ŻYCIU DŁUGOLETNIM

Adam żył lat 930; Seth — 912; Matuzal — 969, Noe — 950, Abraham — 175. Izzak — 180, Jakub syn Izaaka — 147. Sw. Seweryn żył lat 373, gdy był uczyniony biskupem tungreńskim miał lat 297, na biskupstwie zostawał lat 76. Atylla król węgierski miał lat 124, kiedy się żenił.
Niejaki Indian żył 340 lat, po czterykroć odmłodniał, którego różni w Indii będący r. 1536 widzieli. Miał, za świadectwem Lopezego, za każdym wymło- dzienia razem włosy czarne, zęby nowe i czerstwość taką, jaka rzadko w młodych najduje się. (…) Piast, król polski, żyjąc 120 lat przeniósł się do wieczności. Mikołaj z krwi książąt Radziwiłłów, żadnego prócz wody nie używając napoju, w sto lat życia dokonał.
Andrzej 7 Dębin Dębiński mając 120 lat podczas powietrza umarł. W województwie rawskim Stanisław Kaśka żył lat 130, syn jego 116, żona Petrykowska — 95. W Księstwie Oświęcimskim Wiśniowski liczył lat 140 i do odległego kościoła pieszo uczęszczać nigdy nie zaniedbał. Ossowski w województwie lubelskim mając lat 115 orzechy laskowe zgryzał i na koń rzeźwo wsiadał. (…) Pytanie: Czemu ludzie od początku świata długo żyli? Odpowiedź: Pierwsza przyczyna — aby się rozkrzewił naród ludzki. 2 — żyli w powietrzu czystym i cienkim, mieli naturę dobrą i trwałą, a przy tym pokarmy zdrowe. 3 — starali się zachować pomierność w jedzeniu i piciu, od mięsa i win wstrzymując się. 4 — nie zbywało im na wiadomości ziół różnych, kruszców i kamieni, których ku przeciągnieniu życia z doświadczeń zażyć umieli.

Najlepsze gatunki

Szczęściem w domu, gdzie ten chory mieszkał, założyli Prusacy skład jabłek najlepszych gatunków. Przynęcony widokiem miłym i zapachem często odwiedzał tych Prusaków i nie wyszedł od nich bez zjedzenia kilku jabłek. Poczuwszy niejakie ulżenie w swych boleściach, nie jadł prawie nic jak same jabłka, od których we dwa tygodnie pozbył się szkorbutu i pierwsze odzyskał zdrowie. Gotowanie lub pieczenie znaczne działają odmiany w jabłku. Czynność ognia wypędza z niego największą część powietrza. Początek jego cukrowy łączy się istotniej z innymi własnościami. Związek całej masy mięknie i rozpuszcza się przez skutek przenikający ognia. Lekka kwaśność znajdująca się w jabłku jednoczy się ściślej z innymi istnościami i przez to mniej się daje uczuć smakowi. Przydanie jeszcze cokolwiek cukru czyni je smacznejszym i posilniej- szym. I w tym to kształcie jabłka stają się zdrowym pokarmem dla najsłabszych nawet osób. Chorzy mogą pożywać pokarmu tego zamiast bulionu, który zwykł być szkodliwym w febrach i innych gwałtownych chorobach. Dziwne, według sławnego Sydenham, jedzenie jabłek zrządza skutki w ospie. Doświadczenie uczyło, że dzieci, które jedynie pieczonymi jabłkami posilano, nieskończenie łagodniej tę znoszą chorobę, która nawet tak strasznych po sobie nie zostawia skutków.

UWAGI DIETETYCZNE NAD JABŁKIEM

Uważamy w jabłkach nieskończone prawie różnice co do smaku, barwy, gatunków i pory ich zupełnej dojrzałości. Między owocami jesiennymi jabłka szczególniej zachowują się przez najsurowszą zimę, mało co tracąc ze swej soczystości. Znajdujemy w autorach dawnych mnóstwo przezwisk łacińskich oznaczających różne ich gatunki. Pliniusz radzi, aby na zimę chować jabłka na miejscu suchym, w przegrodach drewnianych i zasłaniać te miejsca od wiatru południowego, psującego ten owoc, i od zimnych północnych wiatrów, od których zwykły się marszczyć. Lecz w krajach północnych w piwnicach tylko jabłka od mrozu zachować można. (…) Jabłka zawierają w sobie istność gumiczną roztworzoną w wodzie wegetalnej, czyli roślinniczej, sok cukrowy mający własność winną (ponieważ z nich wyborny robi się napój pod nazwiskiem cidre, jabłecznik). Prócz tych istności mają jeszcze jabłka wiele powietrza, mniej lub więcej kwasu podług swych gatunków. Ta masa opasana jest łupinką mniej lub więcej zafarbowaną. Przeto owoc ten zda się do karmienia, ochłodzenia i poprawienia zbytek zepsutych humorów i rozwolnienia cokolwiek żołądka. Mianowicie bardzo jest zdrowym pokarmem dla osób skłonnych do mnożenia wiele flegmy. Nic także nie jest skuteczniejszego na uleczenie szkorbutu jak dobre gatunki jabłek surowo zjedzonych. Dwa lata temu jako cudzoziemiec pewien, który przez używanie zbyteczne mięsa i życie bezczynne, do którego się również umartwienia przyłączyły, dostał w Warszawie strasznego szkorbutu, tak dalece, że dziąsła mu już gniły i nieznośny wydawały fetor. Lekarstwa zwyczajne, których przez długi czas używał, najmniejszego mu nie sprawiały ulżenia.

LEKARSTWA DOMOWE

Weź soku rucianego, wpuść w niego trochę miodu przaśnego i octu, przecedź przez serwetkę i napuszczaj tym oczy.
Na czerwone i bielmem zaszłe oczy. Ugotuj dwa jajka twardo, weź z nich białka, posiekaj je i ugnieć na ciasto, przysyp bardzo dobrze przesianego bursztynu trochę, wytłocz przez serwetę i nałóż tym kat oka. Na utrzymanie czystych i bystrych oczu. Włóż kiedy niekiedy sadła przepiórczego jak siemię w kąciku oka. Na palenie gardła. Weź jałowcu, ugnieć go, ugotuj w mleku i okładaj często odmieniając ciepło. Na wrzód w piersiach. Warz żytnie otręby w oliwie, przykładaj na wrzód z rana i wieczór odmieniając ciepło, w dziewiątym dniu rozpuknie się. Na zdrętwienie członków. Weź łut jeleniego łoju, cztery łuty majowego masła, miałko utłuczonego omanowego korzenia, rozpuść, zrób maść i nią smaruj. Na wywinione członki Po nabiciu w swe stawy uwarz dwie garści lnianego siemienia w mleku aż puknie, przymieszaj garść jednę żytnych otrąb i trochę octu, niechaj tak raz zawre, rozmaść na macherzynie, obwiń ciepło, jak strzymać będziesz mógł, powtórz kilkakrotnie, ile będzie trzeba. Na dziury w gardle. Weź garść pełną poziomkowego ziela, wygotuj aż do trzeciej części, miodem osłodź i płucz często. Na ból głowy z wielkim gorącem. Weź pełną garść przetłuczonego jałowca, tyleż ciasta kwaśnego, soli i gorczy- cznej mąki, rozczyń tęgim winnym octem, zawiń w kawał płótna, obłóż podeszwy nóg, a gdy wyschnie, rozrób w occie i znów przyłóż.

PLAM RÓŻNYCH WYWABIENIE

Dostań przednich nóg skopowych, spal je na popiół, miej pogotowiu na tę potrzebę. A kiedy potrzeba, rozłóż na stole materię, wymocz ją czystą wodą, te wszystkie gdzie się znajdują plamy; tym dopiero skopowym popiołem wszędzie te miejsca potrząsnąć i suszyć potem na słońcu, toż powtórzyć i drugi raz, wysusz z tych plam ów popiół, które do szczętu zginą. Do chędożenia różnych makuł i zblakowania weźmij lina, warz go tak długo, aż rozewre dobrze w wodzie; tą wodą ciepłą po kilka razy pomienione plamy wymywać; potem wziąć otrąb i w wodzie uwarzyć, tą wodą te miejsca przemywać i wolno suszyć. Weźmij wody studziennej dwadzieścia funtów, siarki funt jeden, mydła drobno skrajanego trzy łuty; warz to społem godzinę, potem przecedziwszy, tym zmazy nacierać, wprzód samym mydłem trochę potarłszy, a tak każda makuła zginie. Na wywabienie tłustości z sukien. Weźmij gliny zwyczajnej, rozpuść ją gorzałką, smaruj to miejsce i wysusz. Smołę wywabić z sukna. Weźmij świecę łojową, potrzej nią to miejsce a potem inszym suknem wycieraj to miejsce.

error: Content is protected !!