NAWOŻENIE POGŁÓWNE

Wiedząc, że każda roślina pomidora do pełnego wzrostu i owocowania wymaga w zależności od pozostałych warunków (temperatura, światło, liczba gron itp.): 7—-12 g N; 6 g P; 16—24 g K i 4 g Mg (ilości maksymalne mogą być stosowane tylko w nielicznych przypadkach) i to, że każda roślina otrzymała w nawożeniu podstawowym: 3,1 g N; 3,6 g P; 5,5 g K 1,0 g Mg, możemy ustalić nawożenie pogłówne. W czwartym, szóstym i ósmym tygodniu po wysadzeniu roślin do substratu wsypujemy nawozy do wody dając każdorazowo na 100 roślin: 33 dkg saletry potasowej, 39 dkg superfosfatu potrójnego, 12 dkg siarczanu magnezu i 6 dkg saletry amonowej. Dalsze nawożenie prowadzi się w odstępach 1—2 tygodni, dając na 100 roślin każdorazowo: 33 dkg saletry potasowej i 12 dkg siarczanu magnezu. W okresie zawiązywania owoców na trzecim gronie dobrze jest pobrać próbki roztworu wodnego w celu określenia zasolenia. Jeśli zasolenie przekracza 1 g KC1 na litr. do wody należy wsypać kredę w ilości kg/100 roślin i wstrzymać nawożenie na okres około 2 tygodni.
Podane wyżej nawozy stosuje się w przypadku wsypywania nawozów do wody. Jeżeli zakład produkcyjny jest wyposażony w urządzenia do płynnego zasilania roślin, to stosuje się w pierwszych trzech zasilaniach mieszankę o następującym składzie: na 100 roślin 33 dkg saletry potasowej, 20 dkg fosforanu amonu, 12 dkg siarczanu magnezu. Dalsze zasilanie tak jak w przypadku zasilenia posypowego saletrą potasową i siarczanem magnezu. Po uprawie wiosennej, należy wyrwać rośliny i usunąć około 1 litra wierzchniej warstwy substratu i po uzupełnieniu nowym, bez odwracania cylindrów wsadzić w nie rozsadę pomidorów na zbiór jesienią. W pierwszym okresie należy kilkakrotnie podlać rośliny z góry.

Cześć, mam na imię Pankracy i jak wskazuje moje imię, nie jestem człowiekiem, który zamykałby się w pewnych ramach zainteresowań. Jestem hobbystą. Uwielbiam łowić ryby, jeździć na rowerze, wykonywać zdjęcia, wszystko co tylko sprawia mi przyjemność! Stąd też idea powstania tego bloga 🙂