Dlaczego metoda torfowo-wodna?

Produkcja szklarniowych warzyw jest droga, co wynika zarówno z kosztu szklarni, jak i niezbędnych nakładów na paliwo oraz trudną do zmechanizowania pracą ludzką. Dlatego też najważniejszym sposobem podniesienia rentowności produkcji szklarniowej jest zwiększenie i to w sposób trwały plonów uprawianych warzyw. Zanim zastanowimy się nad tym zagadnieniem należy ustalić jak daleko znajdujemy się w chwili obecnej od maksymalnych, możliwych do uzyskania plonów najważniejszego w produkcji szklarniowej warzywa jakimi są pomidory (około 75% powierzchni uprawianych warzyw) oraz jakie są najważniejsze czynniki obniżające plon tej rośliny. Przyjmując wytyczne dla plonowania pomidorów w nowo budowanych kombinatach szklarniowych za 8 kg/m2 w plonie wiosennym i 3 kg/m2 w plonie jesiennym oraz nawet nieco niższe średnie wyniki uzyskiwane w gospodarstwach państwowych czy prywatnych, dochodzimy do łącznej liczby 11 kg owoców zbieranych z jednego metra kwadratowego powierzchni ogólnej szklarni w Polsce.
Porównując to z wynikami uzyskiwanymi w innych krajach o podobnych warunkach klimatycznych, bądź nawet z wynikami pierwszych lat uprawy pomidorów w najlepszych kombinatach polskich, można stwierdzić, że możliwym jest podniesienie tej średniej do 16—17 kg/m2, a więc o około 50#/o. Jest to wartość realna, gdyż w doświadczeniach a więc w warunkach szczególnie troskliwej pielęgnacji możliwe są plony 14 kg w uprawie wiosennej i 8 kg w uprawie jesiennej, a więc łącznie dwukrotnie przekraczające ustalane wskaźniki dla produkcji szklarniowej.

Cześć, mam na imię Pankracy i jak wskazuje moje imię, nie jestem człowiekiem, który zamykałby się w pewnych ramach zainteresowań. Jestem hobbystą. Uwielbiam łowić ryby, jeździć na rowerze, wykonywać zdjęcia, wszystko co tylko sprawia mi przyjemność! Stąd też idea powstania tego bloga 🙂