Leczenie mumio, czyli „krwią gór”

W starożytności mumio uważano za cenniejsze od złota. Wierzono, że ta ciemna, smolista masa jest lekiem zdolnym czynić cuda. Od dawna różnie jest nazywane: mumio, mumie, mumijo, co w języku arabskim oznacza pot gór, u Birmańczyków — krew gór, u Mongołów — sok gór, a na Syberii — górski wosk. W medycynie ludowej mumio było niezwykle poszukiwanym lekiem. Z racji wysokiej ceny tylko najbogatsi mogli korzystać z jego osobliwych właściwości. W zależności od składników wpływających na zabarwienie znane były cztery podstawowe odmiany mumio: złota, biała, niebieska i brązowoczarna. Bardzo strzeżona była i jest tajemnica miejsc występowania mumio. Wiadomo tylko, że wydobywa się je w trudno dostępnych miejscach w górach. Najczęściej są to nacieki lub sople w górskich pieczarach Himalajów, Kaukazu, Syberii, a w mniejszym stopniu w jaskiniach Arabii, Iranu, Birmy i Mongolii. Środek ten cenili w starożytności m.in. Arystoteles

Cześć, mam na imię Pankracy i jak wskazuje moje imię, nie jestem człowiekiem, który zamykałby się w pewnych ramach zainteresowań. Jestem hobbystą. Uwielbiam łowić ryby, jeździć na rowerze, wykonywać zdjęcia, wszystko co tylko sprawia mi przyjemność! Stąd też idea powstania tego bloga 🙂